‘Toprak öyle bitip tükenmez,
dağlar öyle uzakta,
sanki gidenler hiçbir zaman
hiçbir menzile erişemeyecekti…’ Ve menzile eriştiler…
Hem de kocaman ve özgür bireylerden oluşan ülke kurdular!
Ve o bitmez, tükenmez gecelerde umutlarını yitirmeyen bir ulus vardı!
Evet, “Kağnılar yürüyordu yekpare meşaleden tekerlekleriyle
Ve onlar
ayın altında dönen ilk tekerlekti.”
Dönen o tekerlekler cephedeki Mehmetçiklere erzak,
bir ulusa ise umut taşıyordu…
Ve, bu işin başrolünde kadınlar vardı.
Erkeğine kul olmak için değil, erkeğinin gerisinde değil yanında olmak için, yoldaşı olmak için bebeği sırtında karlı ve çamurlu yollardaydı…
Geceleri buz gibi soğuktu…
“Ve kadınlar
birbirlerinden gizleyerek
bakıyorlardı ayın altında
geçmiş kafilelerden kalan öküz ve tekerlek ölülerine…”
Yüz yıl önce bir ulusun, kurtuluş için yaptığı mücadelede ön saflardaki kadınlar!
Dünya şairi Nazım Hikmet düşmanlardan kurtulmak için verilen Kurtuluş Savaşı’nı anlattığı Kuvayi Milliye Destanı’nda ne güzel anlatır o yılları…
“Ve kadınlar
bizim kadınlarımız” der…
Sonra ekler,
“korkunç ve mübarek elleri
ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle
anamız, avradımız, yârimiz…”
Ve şair bir önceki en vurucu yeri söyler:
“ve sanki hiç yaşanmamış gibi ölen”
Düşünebiliyor musunuz, ‘hiç yaşamamış gibi ölen…’
Hiç yaşamamış gibi ölmek nedir bilir misiniz?
Başkaları için yaşayıp, hep arkada kalıp,
bir ömür hizmet edip,
sessizce, sitemsiz, serzenişsiz ölüp gitmek…
Ve şair devam ediyor; o, onikili mavzer ağırlığındaki sözlerine…
“ve soframızdaki yeri
öküzümüzden sonra gelen…”
Düşünebiliyor musunuz, öküz bile daha kıymetli kadından o feodal düzende, kul düzeninde…
Öküz kadından daha değerli görünüyor o yoksulluk yıllarında.
Kadın, erkek veya çocuk.. Birey değil, birer ‘kul’lar…
Tabii ki hiç yaşamamış gibi ölürsün…
Dünya şairimiz Nazım Hikmet devam ediyor,
“ve dağlara kaçırıp uğrunda hapis yattığımız
ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki
ve kara sabana koşulan…”
Kara sabana inek yerine, öküz yerine koşulan kadınlar…
İşte, yüz yıl önce o cefaları çeken, hatta “Hiç yaşamamış gibi ölen” , ‘Kul’ sayılan kadınlardan, özgür bireyler olan Cumhuriyet Kadınlarına…
"Ey kahraman Türk kadını,
sen yerde sürünmeye değil,
omuzlar üzerinde göklere yükselmeye lâyıksın.
Dünyada her şey kadının eseridir” diyen
Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşları sayesinde kulluktan kurtulan kadınlar…
Ve o cefalı yıllardan sonra Türk kadını,
bilimde, sanatta, sporda, eğitimde, sağlıkta, askerlikte yani,
bilcümle hayatın her alanında övünç dolu işler yaptı…
Son büyük başarı Voleyboldan geldi…
Ve o kadınların torunları, Atatürk’ün eseri ülkeye bir başarı daha getirdiler,
Kadınlar bir kez daha Milletler Ligi Şampiyonu yani Dünya Şampiyonu oldu…
Hem de öyle paralar saçılarak oluşturulan konvoylarla olmadan…
Özel uçaklarla bindirilip uğurlanmadan…
Milyonlar dökülerek çekilen reklam filmleri olmadan…
İnternet fenomenleri gibi videolar çekmeden…
Otel balkonlarında sigara içmeden…
Kısa saçları civciv rengine boyamadan…
Hak etmedikleri primleri cebe atmadan…
Sessiz, sitemsiz şampiyon oldular…
Aşk olsun kızlar size…
Minnettarız...
Milyonlarca genç kızımıza rol model olan Voleybolcu kızlarımız..
Bu ülkeyi kurtarıp, özgür fertler ülkesi olsun diye kuranlara, yüzümüzü güldüren ve gururlandıran siz Altın Kızlarımıza da minnettarız...
Bir yanda hak etmedikleri primleri indiregandi yapanlar,
bir yanda oğlu yenildi diye hakemlere saldıran üst düzey görevliler…
Ah ah…
Hiç yaşamamış gibi ölen kadınlarımızdan dünyanın konuştuğu kadınlara…
Sofradaki yeri öküzümüzden sonra gelenlerden rol model olan kadınlara…
Nereden nereye diye buna denir…!
Bu arada,
Altın Kızların ‘Zaferini’ bölmek ayıptır, emeğe saygısızlıktır, haksızlıktır... Zaferden bir guruba, bir kulübe pay çıkarmak kimsenin haddine değildir... Ayrıştırma yapmak ayıptır!
Zafer, Filenin Sultanlarının hepsinindir...
Gururlanmak, Türk Milletinin tamamınındır…
Binaenaleyh,
manejerlerin, külüplerin istedikleri oyunculara forma verirsen…
Ülkende hakem ittirmesiyle yürüyüp, dünya sahnesinde de yürüyeceğini sanırsan, ilk turda madara ederler adamı…
Milli takımın onurunu değil de kendi alacağın parayı düşünürsen yine çuvallarsın… (İtalya’da amuda kalksa 1.5 milyon Euro, burada 3.5 milyon)