• Słowacja chce od przyszłego roku sprowadzać z Azerbejdżanu 1,2 mld metrów sześciennych gazu rocznie.
• To niekorzystna wiadomość dla Polski, która liczyła na sprzedaż surowca do swojego południowego sąsiada.
• Tymczasem gazociąg łączący oba kraje nadal nie jest wykorzystywany.

Azerbejdżan potrzebuje długoterminowych umów, aby móc inwestować w zwiększenie wydobycia - przekazał portal "Report".

Mówimy o dostawach około 1,2 mld metrów sześciennych gazu rocznie z Azerbejdżanu po 2027 roku, czyli w okresie, gdy nie będziemy już importować gazu z Rosji – powiedziała minister gospodarki Słowacji Denisa Saková.

Podkreśliła, że Słowacja jest zainteresowana długoterminową współpracą i jest gotowa zaoferować Azerbejdżanowi swoje technologie oraz doświadczenie. Dodatkowo podczas wizyty strona azerska przedstawiła słowackiej delegacji projekt korytarza energetycznego, który zakłada przesył energii elektrycznej z Uzbekistanu, Kazachstanu i Azerbejdżanu do Europy przez Turcję. Zdaniem Sakovej projekt ten ma duży potencjał dla europejskiego rynku.

Możliwe porozumienie między Słowacją a Azerbejdżanem to zła informacja dla Polski. Przypomnijmy, że od kilku lat gotowy jest gazociąg łączący systemy przesyłowe Polski i Słowacji. Dotychczas nie był on jednak używany, bo Bratysława importowała rosyjski gaz.

Z uwagi na zerwanie przez Słowację z rosyjskimi dostawami Polska liczyła na podpisanie kontraktu z naszym południowym sąsiadem. Ze względu na rozwój infrastruktury LNG w Polsce wydawało się bowiem, że Polska stanie się naturalnym kierunkiem dostaw gazu dla Słowacji. Ostatecznie jednak Bratysława zdecydowała się na inny wariant.

Gazociąg o długości niespełna 170 km i średnicy 1000 mm - 61,3 km przebiega po stronie polskiej, a 106 km po słowackiej - miał zwiększyć bezpieczeństwo dostaw gazu dla obu państw. Przy przepustowości sięgającej 5,7 mld m sześc. rocznie dla Polski mógłby pokryć ponad jedną czwartą krajowego zapotrzebowania na surowiec. Dla Słowacji jego znaczenie byłoby jeszcze większe, ponieważ kierowana na południe przepustowość na poziomie 4,7 mld m sześc. mogłaby w pełni zabezpieczyć jej potrzeby.

Przypomnijmy, że w Zatoce Gdańskiej powstanie drugi terminal FSRU. Oznacza to, że do 2030 r. Polska może dysponować trzema terminalami LNG o łącznej mocy regazyfikacji ponad 20 mld m3 gazu ziemnego rocznie.

Jak zauważył Polski Instytut Ekonomiczny, budowa kolejnego terminalu FSRU w Gdańsku znacząco zwiększy potencjał Polski jako regionalnego hubu gazowego. Problem w tym, że choć Polska w 2022 r. uruchomiła transgraniczne połączenia ze Słowacją i Litwą, to dotychczas niemal jedynym kierunkiem eksportu pozostaje Ukraina.

Jednak w kolejnych latach znaczenie Polski jako kraju tranzytowego może wzrosnąć. Będzie to wynikać zarówno z całkowitego wycofania przez UE importu rosyjskiego gazu do końca 2027 r., jak i utrzymującego się popytu na gaz w państwach Europy Środkowo-Wschodniej. "W tych warunkach infrastruktura LNG oraz połączenia transgraniczne mogą zwiększyć rolę Polski jako regionalnego hubu gazowego i głównego korytarza dostaw surowca do państw regionu" - czytamy.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin