• Osoby z chorobami żołądka i jelit mogą ubiegać się o wsparcie finansowe
• Brytyjskie świadczenie może sięgać 194,60 funtów tygodniowo
• Przyznawane jest osobom, które spełniają dodatkowe kryteria

Ważne dla Polaków w Wielkiej Brytanii

W Wielkiej Brytanii mieszka duża społeczność osób pochodzących z Polski – ostatni dostępny szacunek ONS mówił o 682 tys. mieszkańców urodzonych w Polsce. Dla części z nich ważne może być PIP, czyli świadczenie przyznawane osobom, których stan zdrowia utrudnia codzienne funkcjonowanie lub poruszanie się. 

PIP jest elementem brytyjskiego systemu zabezpieczenia społecznego, dlatego informacje o świadczeniu mogą być istotne również dla Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii. Świadczenie można otrzymywać także wtedy, gdy się pracuje – jego wysokość nie zależy od dochodów ani oszczędności.

Kluczowe jest jednak to, że nie istnieje prosta zasada, zgodnie z którą konkretna choroba uprawniałaby do pobierania konkretnej kwoty świadczenia. DWP ocenia, w jakim stopniu stan zdrowia utrudnia wykonywanie określonych czynności lub poruszanie się.

Dlatego obecność refluksu, IBS, zaparć czy nawet choroby Leśniowskiego-Crohna w zestawieniu nie oznacza automatycznie prawa do maksymalnej wypłaty. O przyznaniu PIP i jego wysokości decyduje wpływ choroby na codzienne funkcjonowanie.

Brytyjskie świadczenie także dla Polaków. Na liście choroby jelit

Personal Independence Payment to brytyjskie świadczenie dla osób, których choroba lub niepełnosprawność utrudnia wykonywanie codziennych czynności albo poruszanie się. Nie jest odpowiednikiem polskiej renty z tytułu niezdolności do pracy.

Co ważne, sama diagnoza nie wystarcza do otrzymania PIP. Przy ocenie wniosku liczy się przede wszystkim to, jak stan zdrowia wpływa na funkcjonowanie danej osoby. Dwie osoby z tym samym rozpoznaniem mogą więc otrzymać różne świadczenia albo nie spełnić kryteriów.

PIP składa się z dwóch części. Pierwsza dotyczy dodatkowych kosztów związanych z codziennym życiem, druga – trudności w poruszaniu się. Każda z nich ma stawkę standardową i podwyższoną.

Od kwietnia 2026 r. stawki PIP wzrosły o około 3,8 proc.

Standardowa stawka części dotyczącej codziennego życia wynosi obecnie 76,70 funta tygodniowo (ok. 387 zł), a podwyższona – 114,60 funta (ok. 578 zł).

W przypadku części dotyczącej mobilności jest to odpowiednio 30,30 funta (ok. 153 zł) i 80 funtów (ok. 403 zł).

Przy najwyższych stawkach obu części można więc otrzymać maksymalnie 194,60 funta tygodniowo (ok. 981 zł), czyli 778,40 funta za cztery tygodnie (ok. 3923 zł).

Ważne zastrzeżenie dotyczy Szkocji. Osoby mieszkające w Szkocji nie składają już nowych wniosków o PIP. Zamiast tego funkcjonuje tam Adult Disability Payment (ADP), czyli świadczenie, które zastąpiło PIP dla osób w wieku produkcyjnym. Dlatego opisane zasady dotyczące nowych wniosków o PIP odnoszą się przede wszystkim do osób mieszkających w Anglii, Walii i Irlandii Północnej.

Na liście refluks, uchyłki i hemoroidy

Według danych przywołanych przez brytyjskie źródło 25 kategorii chorób układu pokarmowego odpowiada łącznie za 40 458 przypadków PIP.

Najwięcej dotyczy choroby Leśniowskiego-Crohna – 12 346. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest to 5897, a zespołu jelita drażliwego – 3288.

W zestawieniu znalazły się także m.in.

• choroby uchyłkowe jelita i zapalenie uchyłków (2845),
• inne choroby przewodu pokarmowego (2844),
• choroby jelita cienkiego (1925),
• przepukliny (2123),
• choroby przełyku, żołądka i dwunastnicy (2354).

Na liście są również celiakia, refluks żołądkowo-przełykowy i przepuklina rozworu przełykowego, zaparcia, hemoroidy, wypadanie odbytnicy oraz schorzenia związane ze stomią.

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.