Artık bir içerik üreticisinin para kazanması için bir markadan reklam almasına, nitelikli bir topluluk kurmasına emek sarf etmesine gerek yok. Tek bir kural var: Ne pahasına olursa olsun izlenmek, yorum almak ve insanları ekranda tutmak. 

İşte tam bu noktada, dijital dünyanın en büyük tehlikesi devreye giriyor: "Ragebait" (Öfke tuzağı) ve/veya sistematik yalanlar. 

Öfke Nakte Çevriliyor 

Para tatlı geldikçe, algoritmanın formülünü çözenler toplumsal ahlakı, mantığı ve kendi saygınlıklarını bir kenara bırakıyor.

Sistem çok basit işliyor: 

Toplumun sinir uçlarına dokunacak, herkesi öfkelendirecek saçma sapan bir iddia ortaya at ya da apaçık bir yalan söyle. 

İnsanlar sana kızmak, seni düzeltmek veya hakaret etmek için binlerce yorum yazsın, gönderini paylaşsın. 

Algoritma bu devasa etkileşimi "popüler içerik" olarak algılayıp öne çıkarsın. 

Ay sonunda banka hesabına yatan paraya bak ve bir sonraki delilik için hazırlık yap. 

İnsanlar ekran başında öfke krizleri geçirirken, klavyenin arkasındaki kişi o öfkeden saniyeler içinde para kazanıyor. Toplumu provoke etmek, insanları birbirine düşürmek artık sadece bir "trollük" değil; faturaları ödeyen, insanları lüks hayata kavuşturan resmî bir meslek grubu haline geldi. 

Kendini "Maymuna Çeviren" Dijital Figüranlar 

İşin en acı tarafı ise bu girdaba kapılanların düştüğü durum. Sırf daha fazla "tık" “etkileşim” ve/veya “aylık kazanç” almak için kendilerini komik, zavallı ve hatta ahlak dışı durumlara düşürmekten çekinmiyorlar. Bilerek ve isteyerek veya bilmeyerek (Hasta ruhlu insan tipi) kendilerini toplumun önünde maymuna çeviriyorlar ama ekranın arkasından gelen paranın sıcaklığı ve/veya ilgi yüzlerine vuran bu utancı hissetmelerini engelliyor. Farkında olmadıkları şey şu: Kazanılan ilgi, iletişim, para geçici, dijital dünyada bırakılan rezalet mirası ise kalıcıdır. 

Bu Çığ Neden Durdurulmalı? 

Eğer bu sistemin önüne geçilmezse iş gerçekten çığırından çıkacak. Çünkü bu kontrolsüz hırs: 

Gerçeği öldürüyor: Doğru ve nitelikli bilgi, sansasyonel yalanların altında eziliyor. 

Toplumsal ruh sağlığını bozuyor: Sürekli bir öfke, nefret ve kutuplaşma iklimi körükleniyor. 

Gelecek nesilleri zehirliyor: Gençler çalışarak, üreterek değil; en saçma şeyi yaparak kolay yoldan zengin olmanın hayalini kuruyor. 

Çözüm Nerede? 

Bu tehlikenin önüne geçmek sadece platformların insafına bırakılamaz. Evet, platformlar acilen "etkileşim başı para ödeme" algoritmalarını değiştirmeli; nefret ve yalan üzerine kurulan etkileşimleri ödüllendirmek yerine cezalandırmalıdır. 

Ancak en büyük görev biz kullanıcılara düşüyor. Bizi öfkelendirmek, üzmek ve/veya ahlaki olmayan yazılmış bir tweet gördüğümüzde altına gidip "Sen ne saçmalıyorsun!" diye yorum yazdığımız an, o kişinin cüzdanını doldurduğumuzu bilmeliyiz. 

Unutmayın: Bu saçmalıkların tek yakıtı bizim dikkatimizdir. Öfke tuzaklarına verilecek en büyük ceza, onları hakaret yağmuruna tutmak değil; görmezden gelmek, engellemek ve dijital oksijensizliğe mahkum etmektir. 

Paranın satın aldığı bu dijital sirki kapatmanın yolu, palyaçolara alkış tutmayı bırakmaktan geçiyor. 

Sağlıkla ve Sevgiyle kalın, 

"HAYATTA 5 KURALI UNUTMAYIN! DOĞAYA SAHİP ÇIKIN – SAYGILI OLUN – HOŞGÖRÜYÜ SEÇİN – KİTAP OKUYUN – DÜRÜST YAŞAYIN.”