Μητροπολίτου Ναυπάκτου Νικοδήμου (Ζαλούμη), αιωνία η μνήμη!

Дата публикации: 26-01-2026 19:30:42

Στην Romfea.gr - π. Ιωάννης Μπούτσης
Διάκονος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών
 31 χρόνια μετά την εκλογή του και την δραματικά βραχύβια ποιμαντορία του
Ποιμενίην σύριγγα τεαῖς ἐν χερσὶν ἔθηκα
Γρηγόριος· σὺ δέ μοι τέκνον ἐπισταμένως
σημαίνειν, ζωῆς δὲ θύρας πετάσειας ἅπασιν,
ἐς δὲ τάφον πατέρος ὥριος ἀντιάσαις.
Τὴν ποιμενική φλογέρα στὰ χέρια σου ἐναπόθεσα,
ἐγὼ ὁ Γρηγόριος· ἐσύ, παιδί μου, ἐπισταμένως τοὺς φθόγγους νὰ σημαίνεις,
κι εἴθε τὶς θύρες τῆς ζωῆς ν’ ἀνοίξεις σὲ ὅλους,
κι ὥριμος τὸν πατέρα σου στὸν τάφο ν’ ἀνταμώσεις.
—Επίγραμμα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, Παλατινή Ανθολογία 8:22, απόδοση στη νεοελληνική Αναστασίου Θεοφιλογιαννάκου.
Εχθές 25 Ιανουαρίου, η εκκλησία εόρτασε τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Ναζιανζηνού, του Θεολόγου.
Συμπληρώθηκαν όμως και 31 έτη από ένα άλλο γεγονός με σημαίνουσα βαρύτητα στην ιστορική μνήμη της Εκκλησίας της Ελλάδος: την εκλογή του τότε αρχιμανδρίτη Νικοδήμου Ζαλούμη, κατά κόσμον Γεωργίου, στην Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου — και την αδόκητη κοίμησή του σε τόσο σμικρό χρόνο, την 21η Μαΐου 1995, σε ηλικία 43 ετών και μόλις 50 ημέρες μετά την ενθρόνισή του στις 2 Απριλίου 1995, μένοντας στην ιστορία ως «ο δεσπότης των πενήντα ημερών».
Ο εδώ λόγος μνήμης δεν είναι μόνο ιστορικού ενδιαφέροντος, αλλά επί προσωπικού και λόγος αγάπης και οφειλής, καθ’ ότι ο μακαριστός Νικόδημος υπήρξε πρώτος πνευματικός πατέρας του γράφοντος — αλλά και πρώτη εις πρεσβύτερον χειροτονία του νυν Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, του Μακαριωτάτου κ. Ιερωνύμου.
Σε μια εποχή όπου η εκκλησιαστική ηγεσία αναζητεί πρότυπα ταπείνωσης, αφοσίωσης και αγάπης, ο Νικόδημος αναδεικνύεται όντως ως ένας «επίσκοπος των 50 ημερών» – μια σύντομη αλλά εκτυφλωτική λάμψη που φώτισε την εκκλησιαστική πορεία, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που υπερβαίνει τα επικαιρικά.
Η σύντομη αρχιερατική του παρουσία, αν και χρονικά περιορισμένη, υπήρξε πνευματικά πυκνή και θεολογικά εύγλωττη, αφήνοντας μια σιωπηλή αλλά ισχυρή μαρτυρία ζωής και διακονίας.
Ο μακαριστός Νικόδημος, κατά κόσμον Γεώργιος Ζαλούμης, γεννήθηκε το έτος 1952 στο Πλωμάρι της Λέσβου, σε οικογένεια ευσεβή και εκκλησιαστικά προσανατολισμένη.
Από τα νεανικά του χρόνια διακρίθηκε για την εσωτερική του καλλιέργεια, την αγάπη προς τη λατρεία της Εκκλησίας και τη βαθιά κλίση του προς έναν βίο αφιερωμένο στη διακονία του Θεού και της Εκκλησίας του.
Η πορεία του δεν υπήρξε προϊόν φιλοδοξίας, αλλά καρπός σταθερής, συνειδητής και ταπεινής υπακοής στο εκκλησιαστικό κάλεσμα.
Φοίτησε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και κατόπιν στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών, όπου θεμελίωσε τη θεολογική του συγκρότηση.
Η μοναχική του κλήση επισφραγίσθηκε στην ιστορική Ιερά Μονή του Οσίου Λουκά Βοιωτίας, τη Λαύρα της Ρούμελης, όπου εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Νικόδημος.
Την 1η Ιανουαρίου 1978 χειροτονήθηκε Διάκονος υπό του Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κυρού Νικοδήμου (Γραικού), τον οποίο υπηρέτησε με αφοσίωση ως Αρχιδιάκονος.
Η διακονία του στο ιερό θυσιαστήριο χαρακτηριζόταν από ευλάβεια, ακρίβεια και βαθιά συναίσθηση του μυστηρίου της Εκκλησίας.
Την 1η Ιανουαρίου 1982 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος υπό του Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κυρίου Ιερωνύμου (Λιάπη), νυν Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, και αυθημερόν έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη.
Από τη θέση αυτή ανέπτυξε πολυδιάστατη εκκλησιαστική δράση, διακρινόμενος όχι για τη διοικητική αυστηρότητα, αλλά για τη στοργική ποιμαντική παρουσία.
Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, ενώ υπήρξε πνευματικός πατέρας πλήθους νέων, ιδίως κατά τις κατασκηνωτικές περιόδους, στις οποίες άσκησε ουσιαστική και καθοριστική πνευματική επιρροή.
Σίγουρα αποτελεί η μνήμη του οδοδείκτη για όσους και πολλούς τον γνώρισαν σε αυτή του τη διακονία. Ο λόγος του ήταν απλός, καθαρός και παρηγορητικός, με κέντρο πάντοτε το εκκλησιαστικό ήθος και τη βιωματική πίστη.
Ιδιαίτερης σημασίας υπήρξε η διακονία του ως Πνευματικού και Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Λουκά.
Κατά την περίοδο αυτή συνέβαλε τα μέγιστα στην αποκατάσταση της κανονικής λατρευτικής ζωής της Μονής, με κορυφαίο γεγονός την επιστροφή του καθολικού της Μονής στη φυσική του λειτουργική χρήση.
Σταθμός της ηγουμενίας του υπήρξε η επανακομιδή του ιερού σκηνώματος του Οσίου Λουκά, Ιδρυτού και Προστάτου της Μονής, από τη Βενετία της Ιταλίας, την 13η Δεκεμβρίου 1986, γεγονός με βαθύτατο πνευματικό και εκκλησιαστικό συμβολισμό.
Το έτος 1987 διορίστηκε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, διακόνημα το οποίο άσκησε έως και την εκλογή του σε Μητροπολίτη, με συνέπεια, ταπεινότητα και αίσθημα ευθύνης, αποτελώντας σταθερό σημείο αναφοράς για τον κλήρο και τον λαό.
Στις 25 Ιανουαρίου 1995 εξελέγη Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου. Ιστορικό τεκμήριο της εποχής αποτελεί το εκκλησιαστικό χρονικό του περιοδικού «Εκκλησία» (τεύχος 106, 1 Φεβρουαρίου 1995, αρ. 2), με το δελτίο τύπου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Τετάρτης 25 Ιανουαρίου 1995: 
«Συνήλθε το πρωί στις 9 σε έκτακτη συνεδρία υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Σεραφείμ η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και αποφάσισε την αναβολή της συγχώνευσης της Ιεράς Μητροπόλεως Κυθήρων με το Πέραμα και το Κερατσίνι.
Μετά ακολούθησε ψηφοφορία, με την οποία αποφασίστηκε η εκλογή του νέου Μητροπολίτη Μαντινείας με μετάθεση και των άλλων 3 με εκλογή από τον κατάλογο των προς αρχιερατείαν υποψηφίων. […]
Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ο Αρχιμ. Νικόδημος Ζαλούμης. (Στο τριπρόσωπο έλαβαν: Αρχιμ. Νικόδημος Ζαλούμης 49, Αρχιμ. Νίκανδρος Παλυβός 29, Αρχιμ. Σπυρίδων Λογοθέτης 16. Στο μονοπρόσωπο: Αρχιμ. Ζαλούμης 48, Αρχιμ. Παλυβός 9 και Αρχιμ. Λογοθέτης 5).» 
(Αργότερα, ο Αρχιμανδρίτης Νίκανδρος Παλυβός, κατά κόσμον Νικόλαος, εξελέγη το 2001 Επίσκοπος Δορυλαίου  και το 2019 Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με πλούσια δράση στην Αυστραλία.)
Η εκλογή του κυρού Νικοδήμου έγινε δεκτή με ιδιαίτερη χαρά, καθώς όλοι αναγνώριζαν στο πρόσωπό του έναν ποιμένα βαθιά εκκλησιαστικό, ασκητικό στο φρόνημα και γνήσια πατερικό. 
Στις 25 Ιανουαρίου 1995 εξελέγη Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, με συντριπτική πλειοψηφία.
Η χειροτονία του σε Επίσκοπο πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου και η ενθρόνισή του στον ιστορικό θρόνο της Ναυπάκτου στις 2 Απριλίου του ιδίου έτους, μέσα σε κλίμα συγκίνησης και μεγάλων προσδοκιών από τον λαό και τον κλήρο της επαρχίας.
Στον ενθρονιστήριο λόγο του εξέφρασε με απλότητα το όραμά του: να μην κατακτήσει τον θρόνο με εξουσία, αλλά τις καρδιές των ανθρώπων με αγάπη.
Τα λόγια του μαρτυρούσαν έναν ποιμένα που αντιλαμβανόταν το επισκοπικό αξίωμα όχι ως τιμή, αλλά ως σταυρό διακονίας και θυσίας.
Όμως η θεία οικονομία επεφύλαξε διαφορετικό τέλος.
Στις 21 Μαΐου 1995, λίγους μόλις μήνες μετά την εκλογή του και πενήντα μετά την ενθρόνισή του, ο μακαριστός Μητροπολίτης Νικόδημος εκοιμήθη αιφνιδίως, σκορπίζοντας βαθιά οδύνη στην τοπική Εκκλησία και σε όσους τον γνώρισαν.
Εκείνοι πάντοτε μιλούν για έναν κληρικό μειλίχιο, πράο, γεμάτο λεπτότητα ψυχής και βαθύ εκκλησιαστικό ήθος.
Δεν επιζητούσε προβολή ούτε αξιώματα. Αντιθέτως, προτιμούσε τη σιωπηλή προσφορά και την ουσιαστική ποιμαντική επαφή με τον άνθρωπο.
Η αγάπη του για την ιερά παράδοση, η προσήλωσή του στη λειτουργική ζωή και η πνευματική του διάκριση τον κατέστησαν πρόσωπο σεβαστό και αγαπητό στους κύκλους της Εκκλησίας.
Τριάντα ένα χρόνια μετά, η μνήμη του δεν έχει ατονήσει.
Ο βίος του μαρτυρεί ότι η αξία ενός Ιεράρχη δεν μετριέται με τον χρόνο της αρχιερατείας του, αλλά με την καθαρότητα της καρδιάς του, την πίστη του στην Εκκλησία και την ταπεινή του προσφορά.
Ο Νικόδημος Ζαλούμης υπήρξε ένας Ιεράρχης που έζησε σιωπηλά, διακόνησε αθόρυβα και ανεχώρησε πρόωρα, αφήνοντας όμως πίσω του ένα παράδειγμα αυθεντικής εκκλησιαστικής ζωής, και αγαπητικά θερμή τη μνήμη του σε εμάς τους περιλειπομένους.
Οι οποίοι τον θυμούνται με τις ιδιότητες που τον γνώρισαν, με τις ιδιότητες που φανερώθηκε σε αυτούς: 
Ιεροπρεπέστατος,
Κατανυκτικότατος,
Μουσικολογιώτατος,
Μύστης και Μυσταγωγός,
Οργανωτικός,
Ακούραστος,
Απέριττος,
Καταδεκτικός,
Ταπεινός,
Ευθύτατος,
Γνήσιος,
Αληθινός,
Ποιμένας,
Πατέρας,
Φίλος,
Άνδρας και προ πάντων Άνθρωπος!
Τοῖς πάσι γέγονε τὰ πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσει.
Σήμερα 25 Ιανουαρίου 2026, 31 έτη από της εκλογής του, τότε που ἐτέθη ὁ λύχνος ἐπί τήν λυχνίαν, αναφωνούμε με σεμνότητα, αγάπη και σεβασμό: Αιωνία η μνήμη αυτού!
{loadposition adsense}

Основное содержимое страницы с новостью.

H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το Romfea.gr με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.

Схожие новости

#	Наименование новости	Тональность	Информативность	Дата публикации
1	Στην ελατοσκεπή Αγία Κυριακή της Ορεινής Ναυπακτίας (ΦΩΤΟ)	0	5	07-07-2026
2	Ο π. Νικηφόρος Κουνάλης για τον μοναδικό Ορθόδοξο Ναό στην Τεχεράνη	0	6.93	05-02-2026
3	Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων για αρπαγή γης στο Σιλωάμ	0	9.98	17-06-2026
4	Επιστροφή στις ρίζες και τις αξίες των προγόνων μας	0	5	07-07-2026
5	Ίδρυση Γυναικείας Πατριαρχικής Μονής και μοναχικές κουρές	0	11.54	05-08-2026
6	Ο Δήμος Αθηναίων τίμησε τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο	0	10.76	11-06-2026
7	Η Ακολουθία των Εγκωμίων προς την Κοίμηση της Θεοτόκου στη Σύρο	0	10.22	12-08-2026
8	Ενα ιδανικό σπίτι «αγκαλιά» για τον παππού και τη γιαγιά στο Δήλεσι	0	8.6	28-01-2026
9	Η Εορτή της Αγίας Κυριακής στην Ι.Μ. Εδέσσης (ΦΩΤΟ)	5	6	07-07-2026

Классификация: . Схожих патентов: 0. Схожих новостей: 9. Тональность: 0. Информативность: 12.14. Источник: www.romfea.gr.