Trabzonspor, Ferençvaroş maçının ikinci yarısında başlattığı iyi oyununu; Başakşehir maçında sürdürdü. Maça çok iyi başladı. Ancak ilk gol pozisyonuna Başakşehir girdi. Shomurodov'un Onana ile karşı karşıya kaldığı pozisyonda Nwaiwu'nun yatarak müdahalesi muhteşemdi. Bir yanlış harekette kırmızı kart görebilirdi. Birinci hamlede topu çeldi. Yetinmedi. İkinci hamleyi yaparak yüzde yüzlük bir golü önledi. Nwaiwu'nun yatarak müdahalesi altyapılarda ders olarak gösterilmelidir. 

Nwaiwu iyi ki satılmadı. Trabzonspor'a büyük güç katıyor.

Ardından Salah'ın golüyle Trabzonspor öne geçti... Ancak skoru koruyamadı. Başakşehir kazandığı penaltı ile hemen cevap verdi. Uzaktan atılan şutun koluna çarpması, mükemmel oynayan Nwaiwu adına bir talihsizlikti.

Başakşehir, kapasitesi yüksek iyi bir takım. Maçı rölantide götürmeye çalıştı. Mümkün olduğunca da tempoyu düşürdü.

Trabzonspor'un maçtaki en büyük hatası zaman zaman rakibin temposuz oyununa ayak uydurmasıydı.

Ne zaman tempoyu yükseltti, pozisyonlar buldu, golleri attı. Özellikle ikinci yarıda farkı arttıracak bir çok pozisyon yakaladılar. Ancak bu pozisyonları cömertçe harcadılar. Allahtan futbol, hata kabul etmeyen acımasız yüzünü göstermedi.

Savunma, orta alan ve forvet arasındaki yardımlaşma mesafesi topu geri kazanmak için yeterli.

Uzun zaman sonra eş zamanlı presi görmek sevindirici.

Onuachu gibi yapılı oyuncular geç form tutar. Bu nedenle yakaladığı gol pozisyonlarınını değerlendirememesi çok normal. Formunu bulduğunda bu pozisyonlların çoğunu gol yapacaktır. "Acaba aldığı parayı mı az buluyor?" gibi paranoyalar göstermek gereksiz.

Maç berabereyken; Onana ve Nwaiwu'nun gole izin vermemesi, en az Salah'ın attığı goller kadar değerliydi.

Hele son dakikalarda Umut Bozok'un şutunu Onana'nın harika çıkarması maçın en önemli kırılma anıydı.

Ne demişti efsane teknik direktör Ahmet Suat Özyazıcı; "Atanla tutanınız iyi olacak."

Trabzonspor'un atanı da iyi, tutanı da.

Maçın kahramanı Onana mı  Nwaiwu mu, yoksa Salah mı?

Vallahi karar veremedim.