Newsweek: Pisze pani: "Wiejski seks był czymś, co należało ucywilizować, utemperować, uszlachetnić. Zwłaszcza gdy patrzyło się na niego z perspektywy miasta, dworu lub zakrystii". Co miastowych, panów i księży najbardziej gorszyło w wiejskiej seksualności?

Katarzyna Frankowska: Nie wiem, czy chcieli się w nią na tyle zagłębiać, żeby móc się zgorszyć. Na przykład młodopolscy chłopomani wiejską rzeczywistość mocno sobie wygładzali na potrzeby poezji i malarstwa. W dobrym tonie było wręcz mieć żonę chłopkę, a wieś przedstawiali romantycznie — wsi spokojna, wsi wesoła. No, ale panowie z Krakowa w tym brudzie żyć nie musieli, a dużo przyjemniej było opisać i namalować coś pięknego niż rozpadającą się chałupę, piętnaście osób, świnie i krowy w jednej izbie, a gnojowisko wszędzie wokół. Raczej mało atrakcyjny obraz, prawda?